Cieszynianka i słoiki

Już miałam tego tekstu nie napisać. Już rezygnowałam. I oto w jednym z portali społecznościowych zobaczyłam dodane przez znajomego zdjęcie z jakiegoś miejsca publicznego w Krakowie, gdzie w toalecie jest napis „Miłym Gościom z obecnej stolicy przypominamy o możliwości umycia rąk”. Jakbym w twarz obskoczyła… I dlatego jednak napiszę…

Możliwe, że to ja jestem przewrażliwiona i taki tekst jak wyżej nic nie znaczy. Ja jednak odebrałam to jak chęć poniżenia. Podobnie jak kiedyś odebrałam żart znajomego, który udostępniał dowcip o tym, że powódź jest dobrą wiadomością bo Warszawiaków wytopiło. Ha, ha. Napisałam wtedy, że jakoś się nie potrafię ubawić, bo w tej paskudnej Warszawie została choćby moja siostrzenica z maleńkim dzieckiem. Tak, wiem – z pewnością nie mam poczucia humoru. W ogóle w tej sytuacji i tej dzisiejszej dostrzegam niechęć do Warszawiaków (i nie przekonuje mnie twierdzenie, że to tylko żarty). A dyskusja o takich żartach sprowadza się do tego, że Warszawiacy są nadęci, niewychowani, skąpi i w ogóle okropni. No wypisz wymaluj – ja!

Dlaczego do tego tekstu przymierzałam się już wcześniej? Z dwóch powodów. Oto dwa dni temu głośno zrobiło się w lokalnych portalach o pewnym stowarzyszeniu. Nie tylko dzięki artykułom informacyjnym, które masowo pojawiły się w tym samym czasie. Uwagę mieszkańców naszego miasta zwrócił też ten tekst opisujący stowarzyszenie: Stowarzyszenie (…) zostało założone przez rodowitych mieszkańców miasta, dla których najważniejszą wartością jest właśnie Cieszyn i jego dobro.” Na marginesie – właśnie odkryłam na stronie stowarzyszenia zmianę tej preambuły na taką: ”Stowarzyszenie (…) zostało założone przez rodowitych mieszkańców Cieszyna, co nie znaczy, że miejsce w stowarzyszeniu jest zarezerwowane tylko dla nich.” Ale w pierwszej chwili, gdy preambuła była jeszcze taka jak poprzednio rozgorzały dyskusje: co to znaczy rodowity cieszyniak, jak to wykazać i czy taki urodzony w szpitalu śląskim jest lepszy czy nie. Przyznam, że i mnie się zrobiło przykro i poczułam się gorsza. Poczułam, że te 10 lat ścisłego związku z Cieszynem nie jest jednak najistotniejsze i ani promocja miasta, jaką staram się robić, ani codzienna praca na rzecz mieszkańców miasta nie jest aż tak istotna jak to, że nie jestem stela. Pierwszy raz poczułam, że stela nie jestem. I bardzo mnie to dotknęło. Bo ja kocham Cieszyn, czuję się tu jak u siebie, robię wszystko aby to miasto rozkwitło. Jestem cieszynianką!

Tak, stanowczo kocham Cieszyn!


I jeszcze jeden powód tego tekstu. Kilka dni temu trafiłam na artykuł o „słoikach”. O pogardliwej nazwie nadanej przyjezdnym mieszkańcom Warszawy, którzy na weekendy czy z okazji świąt jadą do domu po wałówkę czy w ogóle ludziom nie ze stolicy. Pod artykułem rozgorzał spór o to kim jest „słoik” – czy to w ogóle jest termin obraźliwy i o to dlaczego istnieje. Ano ludność z innych miejscowości śmieci, płaci podatki u siebie i nie umie się zachować. Jednym słowem zasłużyli sobie na „słoika” i koniec.

W tym wszystkim widzę wspólny mianownik, możliwe, że nie we wszystkich przypadkach trafnie – niechęć do obcych (z określonej lokalizacji lub w ogóle) lub/i poczucie wyższości wobec innych. Odrzuca mnie to. Nie podoba mi się poniżanie kogokolwiek z jakiegokolwiek powodu – w tym przypadku z powodu miejsca zamieszkania / pochodzenia. 

Ja dostaję z każdej strony: w Krakowie jestem prostaczką, która nie umie umyć rąk, w reszcie kraju bogatą, nadętą snobką, u siebie obcą, nie stela (no i z miasta, które należałoby zatopić). Gdybym jeszcze pojechała do rodziny w odwiedziny to jest szansa, że i „słoikiem” bym zarobiła. I tak się dzieje dopóki jestem symbolem – kobietą pochodzącą z Warszawy. Ale mnie – żywej jednostce nikt nigdy nie dał mi odczuć, że mam umyć ręce, wynosić się do siebie itp. Ba, twardzi górnicy i inne chłopiska stela dają się „naprawiać”…

To może pamiętamy, że za każdym symbolem i statystycznym obiektem żartów stoją ludzie, a stereotypy często mogą zagrozić podjęciu dialogu i dostrzeżeniu tego człowieczeństwa. I nie poniżajmy innych ludzi. Nawet jeśli poczujemy się lepiej. To będzie gorzkie lepiej i lepiej na krótką metę. Jeśli nie z powodów moralnych to ze zdrowej obawy przed spiralą wyzwisk, wzajemnej niechęci i brakiem porozumienia.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s