Cechy DDA

Syndrom DDA (Dorosłego Dziecka Alkoholika) jest zbiorem zachowań, które przeszkadzają w normalnym funkcjonowaniu mimo iż już dawno w domu alkoholika nie ma. Osoby doświadczające tego syndromu w odpowiedzi na doświadczenia wyniesione dzieciństwa odczuwają i prezentują następujące cechy i emocje:

1.     Reakcje na doświadczenie odrzucenia;

a)     Lęk przed odrzuceniem – charakteryzujący się często nieangażowaniem się w związki, lub porzucanie partnera, gdy tylko dostrzeże się jakiekolwiek sygnały niezadowolenia lub chęci odejścia przez partnera;

b)     Poczucie niższej wartości – DDA radzą sobie z nim na dwa sposoby: perfekcjonizm oraz zachowania unikowe w sytuacjach trudnych, aby nie narazić się na pewną porażkę;

c)     Poczucie osamotnienia – odrzucanie ludzi z powodu przekonania, że mnie nie lubią i nie akceptują lub wchodzenie w przypadkowe związki, aby tylko nie być samotnym;

d)     Zamrożenie uczuć;

e)     Wyparcie się własnych potrzeb;

2.     Reakcje na nieprzewidywalność zachowań rodziców i wydarzeń w rodzinie;

a)     Potrzeba stałego kontrolowania siebie i innych!!!!!;

b)     Potrzeba porządkowania życia;

c)     Lęk przed zmianą;

d)     Myślenie magiczne;

3.     Reakcje emocjonalne na życie w ciągłej atmosferze zagrożenia i przemocy;

a)     Poczucie stałego zagrożenia nawet wtedy, gdy nić się nie dzieje;

b)     Silne lęki, brak poczucia bezpieczeństwa;

c)     Miłość i gniew – kojarzenie wybuchów agresji z okazywaniem miłości, odczuwanie i okazywanie nienawiści i agresji tym, których się kocha;

d)     Poczucie krzywdy;

4.     Reakcje emocjonalne i zachowania wynikające z doświadczeń nadużycia seksualnego w dzieciństwie. Zaburzenia seksualne;

5.     Reakcja na chwiejne autorytety i brak jednoznacznego systemu wartości;

a)     Nieufność wobec autorytetów przy silnej potrzebie ich posiadania;

b)     Poszukiwanie norm i wartości oraz bardzo sztywne ich przestrzeganie;

c)     Niepewność, co do własnej roli w rodzinie;

d)     Problemy religijne.

Oczywiście  nie wszystkie dzieci alkoholików doświadczają tego syndromu. Niektóre maja naturalną odporność na traumy (pojęcie „resilience” – opisywane mi. przez Monikę Sajkowską dyrektorkę Fundacji Dzieci Niczyje m.im. w artykule „Dzieci z żelaza” – do lektury tego wpisu serdecznie zachęcam). Inni byli wspierani przez rodzinę, która prawidłowo reagowała na zachowania osoby uzależnionej. Poza tym nawet jeśli już syndrom DDA wystąpi to nie wszystkie powyższe traumy czy zachowania rodzica występują w każdej rodzinie. No i każdy wybiera inny zestaw reakcji aby przetrwać.

Poniżej przedstawiam przykładowy test, który ułatwia diagnozę czy problem ten w ogóle wystąpił, a jeśli wystąpił, to w których obszarach. Do każdej cechy czy uczucia przyporządkowane są przykładowe myśli, przekonania czy dominujące reakcje DDA.

1.     Lęk przed utratą kontroli:

–       staram się nie reagować zbyt emocjonalnie;

–       Lubię, gdy wszystko jest na swoim miejscu;

–       Czuję się zaniepokojony, gdy nie panuję nad wszystkim;

–       Czułabym się znacznie lepiej, gdybym miała wpływ na wszystko, co się dzieje;

–       W mojej rodzinie miała miejsce przemoc fizyczna;

–       W mojej rodzinie chaos wybuchał zupełnie niespodziewanie.

2.     Lęk przed uczuciami:

–       Trudno mi wyrażać uczucia;

–       Często nie jestem świadom swoich uczuć;

–       Czasami myślę, że uczucia są wyłącznie ciężarem;

–       Przeraża mnie, czego mogłabym się dowiedzieć, gdybym pozwoliła sobie na jakiekolwiek uczucia;

–       W mojej rodzinie nie należało wyrażać następujących uczuć:

– winy                       – bólu                        – skruchy

– miłości                    – wstydu                    – złości

– lęku                        – smutku                   – radości

3.     Lęk przed konfliktem;

–       Jeśli pojawia się konflikt staram się rozładować sytuację;

–       Uważam, że konflikty są czymś złym i prowadzą do przemocy;

–       Za wszelką cenę staram się uniknąć konfliktu, przystosowuję się, zmieniam plany;

–       Konflikt w mojej rodzinie oznaczał przemoc;

–       Konflikt w mojej rodzinie oznaczał, że ktoś na kogoś się wydzierał

–       Konflikt w mojej rodzinie oznaczał, że ktoś mnie mógł emocjonalnie lub fizycznie opuścić

4.     Nadmiernie rozwinięte poczucie odpowiedzialności:

–       Mam skłonność do bycia odpowiedzialnym za wszystko;

–       Jeśli trzeba wykonać dodatkową pracę, zgłaszam się na ochotnika;

–       Trudno mi odmówić, gdy ktoś prosi mnie o pomoc;

–       Pomagałem wszystkim i troszczyłem się o wszystkich w mojej rodzinie;

–       W mojej rodzinie chwalono mnie, gdy zachowywałam się jak dorosła;

–       To ja troszczyłam się fizycznie / emocjonalnie o mojego ojca / moją matkę po jej  / jego pijaństwie.

5.     Poczucie winy:

–       Czuję się winna za odczuwanie jakichkolwiek potrzeb;

–       Często czuję się ciężarem dla innych;

–       Przepraszam za rzeczy, które nie wymagają przeprosin;

–       W mojej rodzinie zawsze ktoś był obwiniany;

–       W mojej rodzinie mnie obwiniano za rzeczy, za które nie powinnam odpowiadać;

–       W mojej rodzinie brałem na siebie winę za to, czego nie zrobiłem jedynie po to, aby zakończyć kłótnię

6.     Niezdolność do odprężenia się i spontanicznej zabawy:

–       Zabawa jest dla mnie trudnym zadaniem,

–       Kiedy ludzie śmieją się zbyt głośno, odczuwam niepokój;

–       W znacznej mierze jestem samotnikiem;

–       Mam skłonność do śmiania się dopiero po sprawdzeniu czy inni też się śmieją;

–       W mojej rodzinie głośny śmiech oznaczał, że sprawy wymykają się spod kontroli;

–       W mojej rodzinie, kiedy tylko się odprężyłam, zawsze zdarzało się coś złego;

–       W mojej rodzinie zabawa zawsze oznaczała picie

7.     Ostra, bezlitosna samokrytyka:

–       Jestem dla siebie najsurowszym krytykiem;

–       Zbyt szybko siebie osądzam;

–       Jestem dla siebie najgorszym wrogiem;

–       W mojej rodzinie nie robiłem niczego dobrze;

–       Naturalną reakcja na problemy w mojej rodzinie było obwinianie, ciche dni i odrzucenie;

–       W mojej rodzinie za każdy błąd ponosiło się straszne konsekwencje.

8.     Życie w świecie zaprzeczeń:

–       Kiedy czuję się zagrożony, przyjmuję pozycję obronną,

–       Czasem wolę skłamać, niż przyznać się do popełnionego błędu;

–       W mojej rodzinie nikt nie przyznawał się do tego, że ma jakieś problemy;

–       W mojej rodzinie nigdy nie wiedziałam, czego ode mnie chcą;

–       W mojej rodzinie wszyscy staraliśmy się unikać zajmowania swoimi problemami.

9.     Trudności z utrzymywaniem bliskich kontaktów;

–       Im bliżej jestem z kimś, tym większy ogarnia mnie niepokój;

–       Najczęściej nie dopuszczam do powstania większej bliskości w związkach;

–       Nigdy z nikim nie  czułem się naprawdę bezpiecznie;

–       Kiedy czuję się podatna na zranienie, odczuwam zagrożenie;

–       W mojej rodzinie każde zbliżenie się do kogoś, oznaczało zranienie;

–       W mojej rodzinie nikt z nikim nie był blisko;

–       W mojej rodzinie dotykano nas jedynie wtedy, kiedy nas bito.

10.    Pozostawanie w roli ofiary;

–       Często czuję się bezradna;

–       Mam wrażenie, że czegokolwiek nie zrobię, niczego to nie zmieni;

–       Zawsze sprzątną mi sprzed nosa to, czego potrzebuję;

–       W mojej rodzinie na porządku dziennym były wrzaski, krzyki, wzajemne obwinianie;

–       W mojej rodzinie miało miejsce wykorzystywanie seksualne.

11.    Zachowanie kompulsywne;

–       Mam nałogowy (obsesyjny) stosunek do:

* punktualności          * pracy                          * seksu

* robienia zakupów     * schludności                  * korzystania z terapii

* jedzenia                 * gromadzenia majątku      * alkoholu (itp.)

* hazardu                  * praktyk religijnych         * komputera

12.    Tendencja do mylenia miłości z litością:

–       Przyciągają mnie ludzie, którym mogę pomóc, wyleczyć;

–       Mam skłonność do nawiązywania bliskich znajomości z osobami, które zostały zranione lub są trudno dostępne;

–       Największą bliskość odczuwam wtedy, gdy komuś pomagam;

–       W mojej rodzinie zawsze ktoś miał kłopoty;

–       W mojej rodzinie zawsze byłam dla wszystkich powiernikiem;

–       W mojej rodzinie bycie z kimś blisko oznaczało pomaganie mu.

13.    Lęk przed porzuceniem:

–       Odejście jest dla mnie niezwykle trudne;

–       Nienawidzę mówić „żegnaj”;

–       Pozostawałam w bliskich związkach o wiele za długo niż powinnam;

–       Kiedy ktoś bliski wyjeżdża boję się, że nigdy go już nie zobaczę;

–       W mojej rodzinie ojciec / matka odeszli prawie bez słowa;

–       Członkowie mojej rodziny pojawiali się i znikali bez  specjalnego uprzedzenia, a ja musiałam się do tego dostosować;

–       W mojej rodzinie byłem pozostawiony sam sobie.

14.     Myślenie w sytuacji stresowej w kategoriach „czarne” / „białe”:

–       Gdy staję wobec jakiegoś problemu trudno mi myśleć o więcej niż jednym rozwiązaniu;

–       Mam skłonność do myślenia w kategoriach dobro – zło;

–       Zawsze wydaje mi się, że tylko jedna odpowiedź jest prawidłowa;

–       Jeśli ty masz rację to ja na pewno się mylę;

–       Życie w mojej rodzinie było albo martwą ciszą albo piekielnym sztormem;

–       W mojej rodzinie posługiwaliśmy się terminami: zawsze, nigdy, bezwzględnie, całkowicie.

15.    Skłonność do uskarżania się na dolegliwości fizyczne;

16.    Cierpienie spowodowane zalegającym, nie przepracowanym poczuciem żalu:

–       Kiedy opowiadam historię mojej przeszłości mam tendencję do odcinania się od uczuć;

–       Staram się unikać mówienia o mojej rodzinie

–       Często myślę: „Przeszłość jest zamknięta, nie warto się nią zajmować”;

–       Tak bardzo staram się nie myśleć o przeszłości, a ona mnie wciąż prześladuje;

–       Pamiętam jak mi mówiono: „Nie denerwuj się”;

–       W mojej rodzinie smutek był zabroniony;

–       W mojej rodzinie smutek był uważany za przejaw słabości.

17.    Nadmierna czujność;

18.   Zdolność przetrwania:

–       Często czuję się jak bojownik, któremu udało się przeżyć;

–       Często mam wrażenie, że po tym, co przetrwałem w dzieciństwie dam sobie radę w każdej dziedzinie;

–       W mojej rodzinie, wróg był wewnątrz;

–       Przetrwanie umożliwiła mi moja niezależność;

–       Nauczyłam się, że nie mogę na nikim polegać;

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s